Januari 2020: Start van een 'vitaal' nieuwjaar!

Januari 2020: Start van een 'vitaal' nieuwjaar!

Het is iets voor achten, pikkedonker en ijskoud wanneer Vita die ochtend haar fiets uit de schuur haalt. Haar goede voornemen om de laatste zwangerschapskilo’s kwijt te raken, en dus iedere dag van en naar kantoor te fietsen, begint haar steeds meer tegen te staan. Bah, het is koud, nat en donker. Eenmaal op de fiets voelt Vita zich vrolijker worden. Ze zal het niet snel toegeven, maar eigenlijk geniet ze best wel van haar dagelijkse fietstochtjes. Met de koude wind in haar gezicht denkt ze na over de dag die voor haar ligt.
 
Wanneer Vita haar fiets in de fietsenstalling heeft geplaatst, loopt ze richting de ingang van het gebouw. ‘Fjuutfjew’, hoort ze achter zich. Viggo komt naast haar lopen en begroet haar vrolijk. ‘En…’, begint hij, ‘heb je vanmorgen kunnen genieten van je fietstocht naar kantoor?’. Hoewel ze het stiekem fijn vindt om af en toe te klagen, antwoord ze naar waarheid. ‘Ja, eigenlijk was het hartstikke fijn’. Hij geeft haar een kneepje in haar schouder. ‘Super, dan ben jij alvast begonnen met vitaler worden’. Vita laat het niet merken, maar die opmerking irriteert haar. Sinds de kerstspeech van hun baas Robert, is het Vitaal Vakmanschap programma het onderwerp van gesprek bij VitalIT. Hoewel Vita weet dat Viggo dolenthousiast is over het programma, is zijzelf nog steeds terughoudend. ‘Pas nou maar op Viggo’, zegt ze terwijl ze hem uitdagend aankijkt, ‘straks moet jij ook iedere dag gaan fietsen’.

Wanneer Robert die middag de vergaderzaal binnenloopt, heeft Vita net alles klaargezet voor zijn afspraak met Building Human Talent. ‘Hoi Vita’, zegt hij stralend, ‘ik wilde je eigenlijk vragen om er vanmiddag bij te zitten’. Vita masseert kort haar slapen, hier zat ze niet op te wachten. ‘We zijn een klein bedrijf en jij hebt goed contact met alle collega’s’, gaat hij verder, ‘ik heb iemand nodig die de anderen weet te enthousiasmeren, en ik denk dat jij de juiste persoon bent’. Wow, denkt Vita bij zichzelf, hij kon niet verder bij de waarheid vandaan zitten. Vita ademt langzaam uit, recht haar schouders en kijkt Robert dan glimlachend aan. ‘Tuurlijk Robert, ik zal er zijn’. Hoewel Vita als directiesecretaresse haar vele extra taken een beetje beu begint te raken, lijkt Robert tevreden. Zal hij haar binnenkort ook vragen om zijn hond uit te laten? Ze hoopt toch echt van niet.
 
Na de afspraak met Building Human Talent zit Vita die middag uitgeput achter haar bureau. ‘En, en en…?’, haar altijd vrolijke werkvriendin Lize van de afdeling Finance is op Vita haar bureau komen zitten, ‘hoe ging het gesprek met dat vitale bedrijf?’. ‘Wij zijn het bedrijf dat vitaal moet worden, Lize’, gaat Vita van start, ‘het bedrijf dat ons gaat helpen heet Building Human Talent’. ‘Dat weet ik ook wel’, gaat Lize verder, ‘Ik ben gewoon zooo benieuwd’. Vita kan het niet helpen en schiet in de lach. Lize staat blijkbaar te popelen om deel te gaan nemen aan het programma. ‘We starten in februari met een eerste werksessie’, legt Vita uit, ‘Het is de bedoeling dat hieraan een groep collega’s deel gaat nemen die een soort van adviseur van de organisatie zijn en de andere collega’s vertegenwoordigen’. Het is nu aan mij om iedereen enthousiast te maken en ervoor te zorgen dat collega’s zich gaan aanmelden’. Lize kijkt haar bezorgd aan. ‘Ik wil best helpen Vit, ik ben enthousiast en zal er alles aan doen de anderen ook enthousiast te maken’. ‘Fijn Lize, alle hulp is welkom’, zegt Vita wanneer ze zich weer naar haar computerscherm toedraait, ‘Ik ga aan de slag met de uitnodigingen, want die schrijven zich niet vanzelf’.

Wanneer Viggo die avond thuiskomt, zit Vita net met hun dochtertje Fiene aan tafel en probeert haar kleine hapjes te voeren. Viggo geeft haar een kus en kriebelt Fiene op haar bolletje. Ze kijkt haar papa vrolijk aan. ‘Ik heb goed nieuws’, zegt Viggo, ‘Robert kwam me net voor ik vertrok vertellen dat we voldoende deelnemers hebben voor de eerste werksessie met Building Human Talent!’. ‘Hè?’, Vita is stomverbaasd. ‘Ik heb die uitnodigingen vandaag pas aan iedereen verstuurd. Hebben we nu al twintig deelnemers?’. ‘Dat weet ik, maar Lize en ik kijken er beiden naar uit en hebben andere collega’s weten te enthousiasmeren.’ Hij denkt even na en noemt dan een lijstje namen op. In haar hoofd telt Vita mee. ‘Dat zijn er 19 Vigg, voor de werksessie moeten we minstens 20 deelnemers hebben. Wie is dan de laatste deelnemer?’, vraagt Vita gespannen. Viggo kijkt haar verbaasd aan. ‘Jij natuurlijk, gekkie! We slaan jou toch niet over?’. Op dat moment zet Fiene het op een krijsen. ‘Ja, kleintje,’ fluistert Vita zachtjes, ‘zo voel ik me ook’.